ترامپ و نتانیاهو توافق کرده بودند در صورت مخالفت ایران با شروط آمریکا، ضربهای به این تهران بزنند
الاخبار نوشت: با وجود تشدید فضای تهدیدآمیز اسرائیل، بزرگنمایی خطرات و اشاره مکرر به احتمال تشدید تنشها و افزایش سطح تهدید نظامی از طریق گسترش دایره درگیری، مواضع رئیسجمهور لبنان، ژوزف عون، بیشتر بهسوی نوعی آرامش محتاطانه متمایل به نظر میرسد.
الاخبار نوشت: با وجود تشدید فضای تهدیدآمیز اسرائیل، بزرگنمایی خطرات و اشاره مکرر به احتمال تشدید تنشها و افزایش سطح تهدید نظامی از طریق گسترش دایره درگیری، مواضع رئیسجمهور لبنان، ژوزف عون، بیشتر بهسوی نوعی آرامش محتاطانه متمایل به نظر میرسد. به گزارش ، الاخبار امروز(دوشنبه) در مطلبی نوشت: در همین چارچوب، نقل شده است که ژوزف عون روز چهارشنبه گذشته به دیدارکنندگان خود گفته است: «فضای حاکم در همه سطوح مثبت به نظر میرسد و تلاشها با کشورهای دوست و برادر برای دور نگهداشتن کامل لبنان از جنگ ادامه دارد». در مقابل، رسانههای عبریزبان دیروز گزارش دادند که دولت آمریکا گزینه نظامی در لبنان را بهطور کامل کنار نگذاشته، اما از اسرائیل خواسته است «پیش از اتخاذ تصمیم نهایی، صبر کند و به گفتوگوهای بیشتر با دولت لبنان فرصت دهد.» الاخبار در ادامه از قول آنچه یک مقام رسمی بلندپایه خوانده، آورده است: مواضع رئیسجمهور لبنان بر «اطلاعات و دادههایی متکی است که از سوی مراجع عالی بینالمللی و سفارتخانههای غربی به مقامات رسمی لبنان رسیده است». بر اساس این اطلاعات، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، در دیدار خود در ۲۹ ماه گذشته در فلوریدا «توافق کردهاند در صورت نپذیرفتن تسویه مورد نظر آمریکا از سوی ایران، ضربهای به این کشور وارد شود؛ مرحله دوم توافق آتشبس در غزه آغاز گردد؛ و لبنان در این مرحله از هرگونه حمله احتمالی به ایران دور نگه داشته شود.» براساس نوشته الاخبار، منبع یادشده تأکید کرد که «بیطرفسازی به معنای توقف حملات روزانه دشمن نیست و به معنای دست کشیدن از سیاست فشار در چارچوب قواعد درگیری کنونی که اسرائیل پس از آتشبس در لبنان در پی تثبیت آن است، نخواهد بود.» به گفته این منبع، آمریکاییها تصریح کردهاند که اسرائیل در قواعد عملیاتی خود تغییری نخواهد داد، اما گسترش جنگ به آنچه در ارتباط با ایران رخ میدهد وابسته است. در این زمینه، منبع مذکور تأیید کرد که ریاض تلاشهای فشردهای را با تهران برای سوق دادن آن بهسوی تسویه به کار گرفته است. او به نگرانی جدی عربستان سعودی از هرگونه جنگ علیه ایران اشاره کرد؛ چرا که هرجومرج در ایران میتواند به کشورهای خلیج فارس سرایت کند. در این سناریو، هر طرف نقش خود را با دقت ایفا میکند. اسرائیل نقش نیروی نظامی مستقیم را بر عهده دارد که حملات خود را ذیل «عناوین مشخص» و با سقفی متغیر ـ گاه رو به بالا و گاه رو به پایین ـ ادامه میدهد، بهگونهای که مقاومت همواره تحت فشار بماند، بیآنکه کار به جنگی فراگیر کشیده شود. در مقابل، مقامات لبنانی با سیاست «منع» به استقبال این راهبرد میروند: منع مالی، جلوگیری از بازسازی، فشار سیاسی و رسانهای و مسدود کردن هر مسیری که امکان ترمیم نتایج رویارویی را فراهم کند. در اینجا، دولت ـ یا بخشهایی از آن ـ به عاملی برای فشار داخلی تبدیل میشود که مکمل فشار خارجی است. همزمان، تلاش میشود این مسیر بهعنوان کمهزینهترین گزینه تبلیغ شود؛ بهگونهای که جلوگیری از سقوط به وضعیتی خطرناکتر، خود بهعنوان «دستاورد» برای لبنان معرفی شود، نه ناکامی در دفاع از حاکمیت. در این چارچوب، این گزاره که «شبح جنگ دور شده است» به معنای اطمینان نهایی نیست، بلکه توصیف مرحلهای است که نه جنگی فراگیر در آن رخ میدهد و نه صلحی پایدار برقرار است. همچنین سخن گفتن از تلاش برای «بیطرفسازی کامل جنگ» کاملاً با گزینه فرسایش همخوانی دارد.
« بازگشت به لیست اخبار