تهدید نظامی ایران از سوی ترامپ بلوف است یا...| ماجرای پشت پرده چیست؟

توئیت اخیر رئیس‌جمهور آمریکا و تهدید ایران به حمله نظامی به بهانه حمایت از اغتشاشگران، باعث شده احتمال حمله نظامی مجدد به ایران به صورت جدی مطرح شود.

توئیت اخیر رئیس‌جمهور آمریکا و تهدید ایران به حمله نظامی به بهانه حمایت از اغتشاشگران، باعث شده احتمال حمله نظامی مجدد به ایران به صورت جدی مطرح شود. در مقابل این عده، یک دیدگاه کاملا متضاد وجود دارد. برخی کارشناسان هم هستند که معتقدند حمله نظامی آمریکا علیه ایران به بهانه آشوب‌های اخیر، در مقطع زمانی فعلی کاملا محتمل است. این کارشناسان برخلاف گروه نخست معتقدند ترامپ بدون توجه به میزان اغتشاشات و آشوب‌ها بهانه لازم را برای حمله به ایران پیدا کرده است. ضمن اینکه این احتمال وجود دارد که در شرایط فعلی، ترامپ حمله نظامی به ایران را عامل موثری در شعله‌ور شدن آشوب‌ها و گسترش آن به نقاط بیشتری از کشور می‌پندارد.‌ به عبارتی، وی تصور می‌کند یک حمله نظامی محدود و هدفمند علیه ایران می‌تواند اغتشاشات را پررنگ‌تر کند. این کارشناسان همچنین درباره ماجرای ونزوئلا و تاثیر آن بر موضوع حمله به ایران معتقدند این موضوع نه‌تنها مانعی برای حمله نظامی به ایران تلقی نمی‌شود، بلکه حتی می‌تواند به عنوان راهکاری برای خلاص شدن ترامپ از فشارهای سیاسی ناشی از ربایش مادورو نیز تلقی شود. اقدام دولت آمریکا در ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا موجی از انتقادات جهانی را علیه ترامپ موجب شده است. بر همین اساس، این عده از کارشناسان معتقدند ترامپ برای فرار از این انتقادات، پروژه حمله نظامی به ایران را در دستور کار قرار می‌دهد. این کارشناسان در همین راستا معتقدند حمله نظامی آمریکا به ایران یک حمله محدود و البته هدفمند خواهد بود و به همین خاطر ترامپ تصور می‌کند این حمله منجر به ایجاد پیامدهای سیاسی و نظامی گسترده‌ای علیه آمریکا نمی‌شود. ضمن اینکه به اعتقاد این کارشناسان، ترامپ با توجه به سوابق و تجربه قبلی از واکنش ایران، تصور می‌کند ایران همانند حمله به عین‌الاسد و العدید، در پاسخ به حمله نظامی محدود آمریکا به برخی پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه حمله می‌کند و ترامپ می‌تواند این حملات را هضم کند، لذا ترامپ نگرانی جدی‌ای بابت پیامدهای حمله نظامی محدود به ایران ندارد. بر همین اساس این عده از کارشناسان معتقدند حمله نظامی آمریکا به ایران، در مقطع زمانی فعلی و یا در آینده‌ نزدیک کاملا محتمل است. بررسی دیدگاه‌های ۲ گروه نشان می‌دهد مبانی استدلالی آنها قابل تامل و واقع‌بینانه است. با توجه به شواهد میدانی، همچنین مواضع و سیاست‌های دولت ترامپ، فرضیه‌های هر ۲ گروه کارشناسان دور از ذهن نیست. فارغ از موضوع ایران، نکته مهم و قابل تأمل، اکنون موضوع ونزوئلا و پرونده نیمه‌تمام آن است. ونزوئلا اکنون در مقطعی بسیار مهم و تاریخی قرار دارد. نظامیان آمریکایی، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا را در کاراکاس دستگیر کرده و او را به خاک آمریکا منتقل کردند. طرفداران مادورو بشدت خشمگینند و خواستار استرداد رئیس‌جمهور کشورشان هستند. دلسی رودریگز، معاون مادورو که تا زمان برگزاری انتخابات ریاست‌ جمهوری، رئیس‌جمهور موقت این کشور است، قسم خورده در مقابل فشارهای آمریکا مقاومت کرده و سیاست‌های مادورو را ادامه خواهد داد. برخی چهره‌های مهم و بانفوذ دولت ونزوئلا مانند دیوسدادو کابلو که از وی به عنوان قدرتمندترین فرد پس از مادورو یاد می‌کنند نیز بر مقابله با آمریکا تاکید کرده‌اند. در طرف مقابل، ترامپ دلسی رودریگز را تهدید کرده اگر بخواهد سیاست‌های مادورو را دنبال کند و نسبت به خواسته‌های آمریکا بی‌اعتنایی کند، سرنوشتی بدتر از مادورو در انتظارش است. رسانه‌های آمریکایی نیز یک عملیات روانی گسترده علیه دولت ونزوئلا و شخص رودریگز به راه انداخته‌اند و تلاش می‌کنند در افکار عمومی ونزوئلا نوعی تردید درباره همکاری او با آمریکا در دستگیری مادورو ایجاد کنند.‌ بنابراین پرونده ونزوئلا اکنون در وضعیت بسیار حساسی برای دولت ترامپ قرار دارد. ترامپ تلاش می‌کند یک فشار مضاعف بر دولت ونزوئلا وارد کند تا از این طریق، شانس خود را برای به تسلیم کشاندن آن و پذیرش شروط او امتحان کند، لذا در شرایط فعلی، هر اقدامی که باعث به حاشیه رفتن پرونده‌ ونزوئلا شود، به ضرر ترامپ تمام خواهد شد. با وجود گرفتاری ترامپ در پرونده ونزوئلا، ماجرای حمله ۲۳ خرداد به ایران باعث شده همواره در بررسی و ارزیابی اقدامات و سیاست‌های ترامپ، یک گزینه جدی به احتمال فریبکاری او اختصاص یابد. ترامپ در ماجرای جنگ ۱۲ روزه نشان داد کمترین ارزشی برای اعتبار سیاسی خود قائل نیست. او در میانه مذاکرات هسته‌ای با ایران، پشت‌ پرده در حال هماهنگی با نتانیاهو برای چگونگی حمله نظامی علیه ایران بود. آن زمان، تقریبا اکثر کارشناسان پیش‌بینی می‌کردند اولویت ترامپ، توافق با ایران است. در واقع همه شواهد نشان می‌داد توافق با ایران در دسترس است و ترامپ با این توافق می‌تواند اعتبار زیادی در آمریکا و دنیا کسب کند. با این وجود او در اقدامی عجیب که دقیقا برخلاف همه پیش‌بینی‌ها، همچنین برخلاف منافع آمریکا بود؛ با پروژه نتانیاهو برای حمله به ایران همراهی کرد. واشنگتن‌پست نیز چندی پیش در گزارشی فاش کرد ترامپ تعمدا به گونه‌ای رفتار می‌کرد که ناظران به این نتیجه برسند او و نتانیاهو بر سر نحوه مواجهه با ایران اختلاف نظر دارند. بر اساس گزارش واشنگتن‌پست، ترامپ از ابتدا دنبال حمله به ایران بود و ماجرای مذاکرات، پوششی بود برای اینکه ایران را در جنگ غافلگیر کند. این ماجرا باعث شد در ارزیابی و تحلیل سیاست‌ها، تصمیمات و رفتارهای ترامپ همواره یک احتمال بدبینانه اما واقع‌بینانه با این محتوا در نظر گرفته شود که ترامپ در حال انجام یک نمایش است و تصمیم واقعی او، همان چیزی است که بر اساس شواهد و مستندات مشهود، دور از تصور و غیرمحتمل است.