سیروش الوند، کارگردانی که هوش فیلمنامهنویسیاش به کارش آمد
میان همه مشاغل سینمایی در صنعت فیلمسازی فارسی بهترین شغل برای رسیدن به صندلی کارگردانی، فیلمنامهنویسی است.
میان همه مشاغل سینمایی در صنعت فیلمسازی فارسی بهترین شغل برای رسیدن به صندلی کارگردانی، فیلمنامهنویسی است. هشمهری آنلاین: تقریبا همه کارگردانان تاریخ سینما که آثارشان مورد توجه قرار گرفته بیش از آنکه کارگردان باشند، فیلمنامهنویس هستند و اغلب فیلمنامهنویسان مترصد موقعیتی برای عبور همیشگی از شغلشان تا کارگردانی. این وضعیت بیش از هرچیزی فقر دفاتر تولید فیلم در ایران را هویدا میکند که برای تامین نیروی انسانی خود در زمینه کارگردانی راهی جز بفرمازدن به فیلمنامهنویس پروژه ندارند و در مسیر فیلمنامهنویسی هیچ سرنوشتی برای نویسندگان بهتر از این نیست که خودشان کارگردان و یا حتی تهیهکننده شوند. صنعتی که ابهت و اهمیت تولیدات آن در عبور از ذهنهای مختلف و تأثیرات گوناگون تا محصول نهایی است، در یک شرایط غیرصنعتی تبدیل به کاری در حد خراطی و مجسمهسازی میشود. سیروس الوند بیش از نیمقرن در صنعت سینمای ایران بهعنوان روزنامهنگار (نویسنده بلندترین نقد فارسی روی یک فیلم ایرانی)، فیلمنامهنویس، کارگردان، بازیگر(بازی در نقش اول فیلم مسافر شب به کارگردانی منصور تهرانی) و تهیهکننده در تمام این دوران بهعنوان یک فیلمنامهنویس در مرحله اول کارش را پیش برده و موفقیت و تداوم حرفهای رقم زده است. بزرگترین موفقیتهای الوند هنگامی رقم خورده که او توانسته نسبتی بین تواناییهای فردی خود بهعنوان فیلمنامهنویس و چرخه رایج فیلمسازی آن دوران برقرار کند. کارنامه سیروس الوند در تاریخ سینمای ایران روایت مناسبی از موانع صنعتینشدن سینمایی است که همیشه روی استعدادهای فردی پیش رفته است تا سازوکارهای جمعی.
« بازگشت به لیست اخبار