پمپاژ اضطراب با پیامک جعلی ترامپ | چرا بحث کوله جنگ داغ شد؟

ارسال پیامک‌های جعلی در مورد ترامپ و تشویق مردم به بستن کوله جنگی از سوی کاربران آن سوی مرزها، موضوعاتی هستند که این روزها به شیوه‌ای برای پمپاژ اضطراب به مردم تبدیل شده‌اند.

ارسال پیامک‌های جعلی در مورد ترامپ و تشویق مردم به بستن کوله جنگی از سوی کاربران آن سوی مرزها، موضوعاتی هستند که این روزها به شیوه‌ای برای پمپاژ اضطراب به مردم تبدیل شده‌اند. پیامکی با نام ترامپ هراس‌افکنی در شبکه‌های اجتماعی همزمان با این پیامک، در شبکه‌های اجتماعی نیز پیام‌هایی با مضامین هشدارآمیز در حال دست‌به‌دست شدن است؛ از توصیه به جمع‌آوری آذوقه برای زمان جنگ گرفته تا آموزش‌های پراکنده درباره اینکه درصورت وقوع انفجار چه باید کرد. اغلب این پیام‌ها فاقد منبع رسمی هستند، اما با ادبیاتی قاطع و آمرانه منتشر می‌شوند؛ ادبیاتی که به اضطراب عمومی ضریب می‌دهند. الگوی انتشار این محتواها نیز قابل توجه است. معمولا یک متن کوتاه و هشداردهنده در کانال یا صفحه‌ای کم‌مخاطب منتشر می‌شود و سپس با بازنشرهای پیاپی، به جریان اصلی شبکه‌ها راه پیدا می‌کند تا جایی که هنوز بعد از گذشت چند روز، کم نیستند افرادی که در صفحات شبکه‌های اجتماعی خود در مورد کوله جنگی و بستن یا نبستن آن بحث می‌کنند. خط شبکه‌های اجتماعی در مورد کوله جنگی کافی است که کلمه «کوله جنگی» را در شبکه‌های اجتماعی جست‌وجو کرد، آن زمان است که موجی از محتوای مرتبط با این موضوع در معرض دید قرار می‌گیرد. در کنار کاربرانی که اغلب در آن سوی مرزهای ایران، مردم داخل کشور را به تلاش برای بستن کوله جنگی تشویق می‌کنند، کم نیستند آنهایی که چنین توصیه‌ای را چاره کار نمی‌دانند و به این نسخه‌پیچی‌ها با نگاه تردید می‌نگرند؛ درست مانند یکی از اکانت‌های معروف شبکه اجتماعی ایکس که در متنی از مخاطبانش پرسید «این ماجرای کوله جنگ که همه دارن میگن جمع کنیم، چیه؟» و عده‌ای زیر توییت او پاسخ دادند. یک نفر نوشت:«از اونایی که نامه نوشتن و درخواست حمله دادن بپرس.» کاربری هم به نام آرمین به نکته جالبی اشاره کرد:« بدون استثنا هر کی در مورد کوله و وسایل ضروری جنگ حرف میزنه، ایران نیست.»؛2کاربر دیگر هم به این موضوع اشاره کردند و نوشتند:«یه جوری اون ور دنیا به اسم آموزش شرایط بحران، برامون کوله پشتی می‌چینند، انگار می‌خواییم بریم سیزده به در. شما نمی‌خواد وظیفه شهروندی انجام بدی برای ما.» و «جنگ که بشه نهایت کمک جنگ‌طلب خارج‌نشین اینه که بگه تو کوله اضطراری چی بذاریم؟» ضریب گرفتن نگرانی‌ها در شرایطی که هر روز افکار عمومی با اخبار ضدونقیض روبه‌رو هستند و حجم اخبار تکذیب شده در رسانه‌های رسمی و کانال‌های خبری با روندی صعودی مواجه شده است، چنین محتواهایی با هر هدفی در نقطه شروع قرار بگیرد، نتیجه‌ای جز ضریب گرفتن اضطراب مردم عادی ندارد. واقعیت این است که در عصر شبکه‌های اجتماعی، یک پیامک، یک پست یا حتی یک شایعه می‌تواند در مدت کوتاهی به موضوع گفت‌وگوی روز تبدیل شود. بدون شک هدف چنین اقداماتی، اقناع مخاطب نیست، بلکه ایجاد حس نااطمینانی است؛ حسی که در این روزها می‌تواند کلاف سردرگم زندگی روزمره مردم را پیچیده‌تر کند.