کمدی از نمایش تا داوری در فجر
در طول ادوار مختلف جشنواره فیلم فجر و در زمان اکران فیلمهایی در ژانر کمدی (بهعنوان یکی از اصلیترین موتورهای ارتباطی سینما با مخاطب عام) پیشآمد وضعیتی دوگانه در سالن و سطر، محتمل و موردانتظار بوده است.
در طول ادوار مختلف جشنواره فیلم فجر و در زمان اکران فیلمهایی در ژانر کمدی (بهعنوان یکی از اصلیترین موتورهای ارتباطی سینما با مخاطب عام) پیشآمد وضعیتی دوگانه در سالن و سطر، محتمل و موردانتظار بوده است. از اینرو در سالهای اخیر نیز که معمولا حضور کمدیها به قصد ایجاد تنوع ژانری در جشنواره فجر بوده است، مخاطبان شاهد سالنهای پرتماشاگر و صفهای طولانی در سانسهای اکران این فیلمها بودهاند و در مقابل و در تضاد با این استقبال عمومی، اکثریت این آثار بهعنوان فیلمهایی حاوی شوخیهای مقطعی و فیلمنامههایی کممایه، با نگاهی تقلیلگرایانه در حاشیه یادداشتهای مطبوعاتی باقی ماندند و کمتر وارد متون نقد سینمایی شدند، هرچند که این رویکرد، در مواجهه با آثاری همچون«مارمولک» و «لیلی با من است» (کمال تبریزی) که فراتر از شوخیهای موقعیتمحور به نقد اجتماعی نزدیکتر شدند و برخلاف بسیاری از آثار مشابه، حاوی لایههایی معنایی بودند، دچار تغییراتی شد و با ستایشی محدود و بدون تبدیل شدن به یک رویکرد پایدار، مورد توجه برخی منتقدان و داوران قرار گرفتند. نباید این نکته را فراموش کرد که بنا به تجربه چندین ساله سینمای ایران در تولید و اکران فیلمهای کمدی و براساس دلایل اشاره شده، کمدی در این سینما همواره «تماشاگر داشته» اما «اعتبار نه».
« بازگشت به لیست اخبار